Actuele tentoonstelling

The horse appeared to be a zebra. - Barry Camps, Bram Kinsbergen, Charlotte Lybeer, Nico Van Dijck

THE HORSE APPEARED TO BE A ZEBRA

In een tijd die op zijn minst bijzonder is en in veel opzichten anders is dan eerst lijkt, stellen kunstenaars Barry Camps,  Bram Kinsbergen, Charlotte Lybeer en Nico van Dijck samen tentoon van 26/3 tot en met 25/5  bij huisgalerij ART UUR, Lisperstraat 60 te Lier . Hun werk is vernieuwend, verrassend en gaat verder dan de  eerste indruk, het misleidt, trekt aan, stoot af, opent een andere wereld, een nieuwe dimensie.  Kortom“The horse appeared to be a zebra”.

CHARLOTTE LYBEER
Charlotte Lybeer (1981) studeerde fotografie aan de academie voor Schone Kunsten in Gent. De fotografieprojecten van Lybeer worden zowel nationaal als internationaal geëxposeerd (Vlaams Instituut Osaka JP, de Kunsthal Rotterdam NL, Liefhertje en De Grote Witte Reus Den Haag NL, Three Shadows Photography Art Centre Beijing CN, Flanders House New York VS,...) en gepubliceerd in toonaangevende bladen en tijdschriften (Camera Austria, NRC handelsblad, De Volkskrant, Metropolis M, Capricious Magazine, ...) In 2016 behaalde zij haar doctoraat "Lifestyle Supermarket" aan de Academie voor Schone Kunsten Antwerpen, waar ze fotografie doceert. 
Lybeers werk gaat off-road op pad en begeeft zich ergens tussen documentaire fotografie, beeldende kunst en klinische maatschappijkritiek. Haar interesse gaat uit naar onze steeds meer "beeld" wordende werkelijkheid en hoe de mens een weg zoekt om in dat beeld te passen die de massamedia, films, computergames en sociale media voorop, ons voorschotelt.

de reeks Linus'Blanket                                                                                                        

 Linus’ Blanket is het resultaat van een 2 jarig onderzoeksproject aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten te Antwerpen. Charlotte Lybeer focust op leden van groepen die via ‘preventie’ gevaar willen elimineren en de invloed van de angstcultuur op de wereld van entertainment. Daarnaast worden zowel voorbeelden gezocht waar de ecologie van de angst langzaam binnensluipt in de dagdagelijksheid. Van foto's van de best beveiligde frituur, via gevechtssimulatiesporten tot een cursus ‘veilig vallen’... Lybeer toont de façades om periodiek en gecontroleerd in weg te vluchten. De nood om beschermende barrières op te trekken en zo een veilige cocon te creëren. Het ontspannende van het kunstmatige angstgevoel en het dreigende van gevaar met de komen dicht bij elkaar.               Veiligheid is een begrip dat een aantal meetbare parameters omhelst, maar voor het overige gevoelsmatig wordt bepaald. Het is een menselijk streefdoel om tenminste de objectieve onveiligheid zoveel mogelijk te minimaliseren middels maatschappelijke keuzes, beleidsdaden, reglementering, arbeidsvoorwaarden en persoonlijke beslissingen. Anderzijds is het ontvluchten ervan ook een strategie, waarbij een plek (een concrete plaats of een mentale ruimte) wordt gezocht die schijnbaar vrij is van onveiligheid, en die tevens wordt afgeschermd tegen het binnendringen van risicofactoren van welke aard ook. Dit soort escapisme is een centraal thema in Charlotte Lybeer’s fotografische werk.

IMG-1794_1.jpg          IMG-1799.jpg

 

IMG-1795.jpg           IMG-1801.jpg

 

BRAM KINSBERGEN

Bram Kinsbergen (1984) is een autodidact en selfmade kunstenaar. Dit ervaar je onmiddellijk aan zijn virtuose ant-academische schilderstijl. Als symbolistische expressionist of eerder als expressionistische symbolist,afhankelijk van welke spiegel hij de toeschouwer wil voorhouden, hanteert hij het medium schilderkunst als een vormelijke vrijplaats  van reflectie en verhouding ten aanzien van de ons omringende wereld. Elk schilderij eist een onafhankelijke state of mind in het kijken. De compositie en de gelaagdheid van zijn werken dwingen de toeschouwer om zijn blik te ontdoen van de zoektocht naar louter esthetische schoonheid. De werken vertalen vaak een moment  van vergane pracht. De werken vertalen vaak een moment van vergane intimistische pracht, maar worden in hetzelfde beeld gecounterd door pasteuze decomposities die het abstracte, zelfs het absurde niet schuwen. Ze doen ons twijfelen in welk tijdsbestek en perspectief het werk moet gezien worden. Een zinderen tussen aanvaarden van een emotioneel afstandelijk verval van schoonheid  en het toelaten van rauwe fragmenten uit een abstracte brutale realiteit.  Bram Kinsbergen stelt de drijfveren van zijn schilderkunst als volgt: “trough my work I try to enlarge my own understanding of individuals and humanity at large. My work deals both with issues of wich we think we comprehend and matters of wich we wonder and assume we don’t know them; it’s about mirrors and walls. Walls because we’re not always able to know what’s behind it because we can see some of our self reflected in it. In a very humble way I hover over the big and small questions about who we are and why we are who we are.

bram.jpg          IMG-1791_0.jpg

 

IMG-1792.jpg         IMG-1789.jpg

 

BARRY CAMPS


Barry Camps (1973) studeerde schilderkunst aan de Academie voor Beeldende kunst in Maastricht NL en behaalde zijn postgraduaat in Enschede NL. De werken van Camps zijn een lineaire waarneming van het onbekende.
Schilderijen met een kleine afmeting van de Nederlandse kunstenaar Barry Camps pakken een grote dimensie van gedachten aan en refereren naar de kwestie van ruimte en wiskundige configuratie. Camps introduceert de zwarte vlek als onbekend gedrag van een persoonlijk universum dat leidt naar lichtstralen en kleurrijke codes die wij als toeschouwer zouden moeten volgen als zelfgeleide naar poëtische redding. Camps zijn schilderijen ondertekenen zijn reis van externe wereld en metafysische vormen. Lagen van kleur door Camps gebruikt, worden als levende weefsels. ze gaan niet niet over wat wij zoeken maar vergezellen ons door het landschap. Het zwart is dominant als een universum dat moet worden onderzocht. Zijn schoonheid is aantrekkelijk maar ook boeiend en vereist voorzichtigheid.

 

barry_0.jpg          IMG-1804.jpg

 

IMG-1824.jpg         IMG-1823.jpg  

 

Nico Van Dijck

Nico Van Dijck (1974) woont en werkt in Merksem. In 1998 is hij afgestudeerd met onderscheiding als meester in de schilderkunst in de Karel De Grote hogeschool te Antwerpen. Momenteel is hij actief als kunstenaar en ontwerper en geeft hij les in de Academie van Arendonk.

Het werk van Nico Van Dijck is heel breed in de uitvoering. Hij tekent, schildert, maakt kleine sculpturen, wandsculpturen… Als zoon van een aannemer heeft hij veel opgepikt van het constructief bouwen en de liefde voor bepaalde materialen die hij gebruikt.                                                                  Het omzetten van 2D materialen zoals planken of stellingbuizen, naar 3D constructies heeft bij Nico een indruk nagelaten. Nico gebruikt hierbij niet alleen materialen uit de bouwsector, maar hij gaat op zoek naar een veel bredere manier om dingen te manipuleren of combineren. Vormen binnen een bepaalde eenvoud is steeds iets wat bij hem terugkeert. Het is voor hem de combinatie van het plezier en de ernst van het spel dat beeldende kunsten noemt. Iets omzetten van 3D naar 2D, of net niet. Zijn werk heeft vaak een constructief en speels karakter dat ruimtelijk aanvoelt. Het componeren (schikken) van de vormen of voorwerpen is een voorop gelegd plan en de uitvoering is een momentopname waarin dingen nog kunnen wijzigen. Vandaar blijft zijn werk een frisse en open uitstraling behouden. Die open houding is voor hem ook heel belangrijk. Zowel  binnen als buiten zijn werk.

 

IMG-1827.JPG            IMG-1826.JPG

 

IMG-1825_0.JPG